Jedność ciała i ducha czyli wpływ asan na emocje

zajęcia jogi gliwice

zdj. Justyna Wesolowska & Mariusz Potyralski

Anna Węgrzynowska

Według filozofii jogi nie ma rozgraniczenia pomiędzy ciałem, intelektem,  a duchem. Tylko pełna harmonia w funkcjonowaniu tych trzech składowych zapewnia zdrowie. Współczesna zachodnia medycyna powoli zaczyna akceptować  to, co joga od tysiącleci przyjmowała za pewnik. Co raz częściej współcześni lekarze, neurolodzy i psycholodzy podkreślają, że to co dzieje się z naszym ciałem dotyka bezpośrednio naszego ducha i odwrotnie- jeśli cokolwiek niepokoi naszą duszę znajduje odzwierciedlenie w funkcjonowaniu naszego ciała. Asany nie są więc jedynie gimnastyką- to system starannie dobranych pozycji mających poprzez pracę nad somą- narządem ruchu, układem hormonalnym, oraz somatycznym i wegetatywnym  układem nerwowym wpływać na psychę.

Organizm ludzki, to niezwykle skomplikowany mechanizm, a jego poszczególne elementy nie działają w odosobnieniu. Napięcie emocjonalne wpływa na produkcję hormonów stresu zwiększając napięcie mięśniowe, co z kolei przenosi się na narządy wewnętrzne. Podrażnienie w jednym obszarze może przynieść objawy w zupełnie innym nawet bardzo odległym, a związek pomiędzy pierwotną przyczyną a końcowym skutkiem może być nieraz bardzo trudny do prześledzenia. Ponadto reakcje na stres są bardzo swoiste- każdy z nas może co innego postrzegać jako czynnik stresogenny i mieć na niego inną wrażliwość. Każdy z nas w końcu inaczej reaguje na stres, inaczej internalizuje doświadczenia i emocje, tak więc i nasze reakcje psychosomatyczne są zupełnie różne. Jednym wspólnym czynnikiem wydaje się być zasada, że napięcie to atakuje zawsze najsłabszy punkt systemu i tam najłatwiej i najwcześniej stan ducha przekłada się na funkcjonowanie ciała.

Wszyscy praktykujący jogę, nawet ci zupełnie początkujący z pewnością zauważają, iż każdego dnia nasza praktyka jest inna- asany, które wczoraj były dla nas proste dziś są wręcz niewykonalne. Jednym z najlepszych detektorów stanu ducha są pozycje równoważne- już po kilku tygodniach praktyki każdy adept jogi zauważa, że vrksasana- banalna do wykonania podczas porannej praktyki jest ogromnym wyzwaniem podczas wieczornej sesji, gdy rozedrgany emocjonalnie  po trudnym, stresującym dniu staje na macie. Podobnie jest innymi z balansami- gdy trudno jest wyciszyć się i zatrzymać potok galopujących myśli trudno wyrównać oddech i skupić się na znalezieniu środka ciężkości.

Bardziej subtelną i trudniejszą do wychwycenia jest zależność pomiędzy emocjami a zakresem ruchu. Tymczasem stres poprzez pobudzenie układu sympatycznego znacząco zwiększa napięcie mięśniowe, przez co asany lub ich składowe wymagające elastyczności są trudniejsze do wykonania. Stąd tak ważne jest by przystępować do praktyki zrelaksowanym i wyciszonym.  Dostrzeżenie tej zależności daje nam też wspaniałe narzędzie w walce z napięciem i stresem- rozciąganie mięśni podczas wykonywania asan poprzez pobudzenie układu przywspółczulnego przynosi ukojenie nerwów i uspokaja

Oczywiście wpływ asan na poszczególne osoby może być zróżnicowany zarówno pod względem wpływu na emocje jak i jego natężenie jedna ogólnie przyjmuje się że skłony w przód mogą być wielkim wyzwaniem dla osób skoncentrowanych na sobie, upartych, niechętnych refleksyjnemu wglądowi w głąb siebie. Mogą być także związane z lekiem- jest to swoisty atawizm,  wszakże instynktownie w lęku przed czyhającym niebezpieczeństwem próbujemy oglądać się za siebie. Prowadzi to do chronicznego napięcia mięśni grzbietu, które wygięcia w przód mogą skutecznie eliminować.

 Wygięcia w tył natomiast są domeną ludzi odważnych. Związane są one z stawianiem czoła życiu i niesionym przez niego wyzwaniom.  Osoby mające trudności z wygięciami w tył mogą nosić w sobie ukryte lęki, obawy przed podejmowaniem decyzji i odpowiedzialności za własne życie. Podobne problemy z wygięciami w tył mogą mieć osoby nieśmiałe, z zaniżoną samooceną. Wszyscy wiem jak niepewność siebie i kompleksy powodują kulenie się w sobie, garbienie, zaokrąglenie barków- prowadzi to do zwiększenia kifozy piersiowej, zamknięcia klatki piersiowej i usztywnienia i obręczy barkowej, co z kolei znacznie utrudnia wygięcia w tył.

Skręty nawiązujące do rozwiązywania problemów i ?rozplątywania? zawiłych życiowo sytuacji pomagają nam radzić sobie z przeszkodami jakie napotykamy na naszej drodze. Wielu ludzi wyolbrzymia  swoje problemy, a poczucie, że przewyższają one te dotykające innych odbiera im energię i wiarę w możliwość ich rozwiązania. Skręty,  podobnie jak wygięcia w tył dodają nam poczucia pewności i sił do działania.

Pozycje odwrócone, podczas których cały świat ?staje na głowie? pozwalają nam spojrzeć na nasze życie i nas samych z innej perspektywy. Ponieważ wiele z nich jest trudna do wykonania i stanowi dla większości ludzi prawdziwe wyzwanie nie tylko fizyczne, ale przede wszystkim mentalne opanowanie ich daje ogromną satysfakcje, zwiększa poczucie wiary w siebie i dodaje energii do działania.

Jednakże grupą asan najbardziej powiązanych z emocjami są jak już wspomniałam balanse, gdzie nasz stan ducha bezpośrednio i w bardzo widoczny sposób przekłada się na ich wykonanie. Pozycje równoważne poprzez konieczność koncentracji, wsłuchania w siebie i wyrównania oddechu działają uspokajająco, tonizują napięcie emocjonalne i harmonizują ciało i umysł.

Trudne asany, które stanowią wyzwanie również mogą wyzwolić emocje, zwłaszcza w przypadku osób ambitnych, lubiących współzawodnictwo. Widok współpraktykujących wzorcowo wykonujących niemożliwe do wykonania dla nas na danym etapie asany może być źródłem poczucia niższości, obniżyć samoocenę, wyzwolić złość, poczucie beznadziei, a nawet zniechęcić do dalszej praktyki.

Świadomość własnego stanu emocjonalnego w danym momencie pozwala na takie dobranie asan, by poprzez pracę z ciałem radzić sobie z emocjami.

  • Aby dodać sobie energii do działania  i wiary we własne siły i  poprawić nastrój dobrze jest włączyć do praktyki: Surya Namaskar (powitanie słońca), bhujasana (kobra), dhanurasana  (łuk) czy virabhadrasany (wojownicy)
  • Aby uspokoić umysł, wyciszyć frustrację, popracować nad ego i radzić sobie z przerostem ambicji virasanę, pascimottanasanę, karnapidasanę,  viparita karni.
  • Asany takie jak podparta uttanpadasana (z nogami na ścianie), tadagasana , kurmasana (żółw) oraz  rozluźniające mięśnie  miednicy supta virasana (leżący bohater) i supta baddha konasana (leżący splątany kąt) relaksują i uspokajają

Joga wpływa na nasz stan psychofizyczny,  ale nie można oczekiwać standardowych, gotowych recept. To, co działa błyskawicznie w jednym przypadku może wymagać więcej czasu w innym, niektórym osobom  może zaś nie pomóc lub pomóc tylko nieznacznie- jednak świadoma praktyka, wsłuchanie się w sygnały płynące z naszego ciała każdemu bez wyjątku przyniesie jedną niepodważalną korzyść- poznanie siebie, uwolnienie głęboko czasem skrywanych urazów, bólu i smutku, które bezwiednie niesiemy przez całe życie i odkrycie w jaki sposób emocje te znajdują odzwierciedlenie w funkcjonowaniu naszego ciała. Joga staje się więc iskrą początkującą proces przemian i samouzdrowienia.

 

Wykorzystałam artykuł Sannyasi Bhakti Ratna (Kate Woodworth) „Emotions and Yoga poses (Asanas)”

Posted in Zdrowie | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a comment

Anatomia piękna według ajurwedy

szkoła jogi gliwice

Izabela Raczkowska

Definicja podaje, że piękno to pozytywna właściwość estetyczna bytu wynikająca z zachowania proporcji, harmonii, stosowności, umiaru i użyteczności, odbierana przez zmysły…

W dzisiejszym świecie nastąpiła zdecydowana transformacja – zarówno w rozumieniu jak i w definiowaniu piękna. W dawnych czasach pojęcie piękna było zdecydowanie szersze i bardziej obiektywne niż dzisiaj. Wiązano je z ideą dobra, duchowością, moralnością oraz myślą. Było wartością obiektywną. Czytaj więcej

Posted in Zdrowie | Tagged , , , , , , , , | 1 Comment

Ajurweda – kilka słów o medycynie indyjskiej…

szkoła jogi gliwice

 

Izabela Raczkowska

Ajurveda to sanskrycki termin, w którym „ajus”oznacza życie, a „veda” mądrość czyli mądrość życia, wiedza życia. Ta wiedza o zdrowym życiu jest prawdopodobnie jednym z najstarszych systemów leczniczych medycyny naturalnej i jest nieprzerwanie  stosowana od blisko 5 tysięcy lat. Ajurweda traktuje człowieka jako swoisty mikrokosmos, ściśle połączony z całym wszechświatem. Ujmuje człowieka holistycznie – na wielu poziomach i w wielu aspektach życia. Jesteśmy według niej nie tylko ciałem fizycznym, ale istota obdarzoną intelektem, emocjami i indywidualnością. Według ajurwedy każdy człowiek posiada swój własny, wyjątkowy sposób funkcjonowania.

Czytaj więcej

Posted in Zdrowie | Tagged , , , , , , , , | 1 Comment

Ajurweda a joga.

Olga Szkonter

Ajurweda, prawdopodobnie najstarsza medycyna świata, jest bardzo często kojarzona z jogą. Słusznie, gdyż obie wywodzą się z tego samego źródła – staroindyjskiej filozofii sankhji; obie mają służyć uwolnieniu od cierpienia i obie źródła owego cierpienia doszukują się w braku świadomości. Oczywiście obszar ich działań jest różny – joga ma zapewnić stan niezmąconego spokoju umysłu, ajurweda zaś zdrowie, będące harmonijnym funkcjonowaniem ciała. Ponieważ jednak nie możemy przeprowadzić ścisłej granicy między ciałem a umysłem, poszukujemy holistycznych ujęć, które pozwoliłyby na zrównoważoną pracę w obu tych, wpływających na siebie obszarach. Co więcej, szeroko pojęte zdrowie jest niezbędne do praktyki jogi, choć paradoksalnie ciężko czasem stwierdzić czy jest jej podstawą, czy efektem.

Czytaj więcej

Posted in Zdrowie | Tagged , , , , , , | Leave a comment

O oddychaniu – nie tylko w jodze…

droga oddech joga studio gliwice

Izabela Raczkowska

Oddychamy  bezustannie przez całe życie. Proces oddychania będąc najważniejszą funkcją organizmu odbywa się często poza naszą świadomością i dopiero jego zaburzenia powodują skupienie na nim uwagi. Często nie zdajemy sobie sprawy, że oddychamy  źle.  Wieczny pośpiech, stres  i zanieczyszczenie środowiska powodują nawykowe nieprawidłowości trwałej zmiany rytmu i głębokości oddechu, które odbijają się negatywnie na całym naszym organizmie.  Niedotlenienie i napięcia związane z brakiem umiejętności rozluźnienia mięśni oddechowych prowadzą do trwałych zmian skutkujących  pogorszeniem się jakości naszego życia i zapadaniem na choroby cywilizacyjne. Joga pomaga nam w oduczeniu się tych oddechowych przyzwyczajeń  dzięki czemu jesteśmy w stanie usprawnić funkcjonowanie naszego organizmu. Początek tego procesu rozpoczyna świadoma ingerencja siły woli w przebieg oddychania. Według definicji oddychanie to proces pobierania powietrza i wypuszczania go z płuc – powodowane przez trójwymiarowe zmiany kształtu klatki piersiowe i jamy brzusznej.[1] Oddychanie więc polega na ruchu powietrza w jamach naszego ciała: piersiowej i brzusznej.  Ruch ten powstaje poprzez zmianę kształtu obu jam. W procesie oddychania jama brzuszna zmienia swój kształt, a jama klatki piersiowej zmienia zarówno kształt jak i objętość. Jako, że objętość i ciśnienie są ze sobą ujemnie skorelowane, powietrze przepływa do obszarów gdzie jest mniejsze ciśnienie. Tak więc wdech to wepchnięcie powietrza przez ciśnienie atmosferyczne do klatki piersiowej, a nie jak nam się wydaje wciągnięcie go do naszego ciała. [2] My natomiast odpowiadamy za zmianę kształtu, a więc także ciśnienia w jamach naszego ciała, które leży u podstawy tego ruchu. Następuje to dzięki pracy przepony oraz dodatkowych mięśni oddechowych. Tak więc podstawą świadomego oddychania jest umiejętność opanowania mięśni oddechowych odpowiedzialnych za sterowanie tym procesem. Nie jest to proste. Nabranie już choćby świadomości oddechu wymaga od nas dużej dozy uważności, skupienia i wielu ćwiczeń.  Skutkuje natomiast wiedzą o nas samych i umiejętnością dostrzegania zależności pomiędzy naszymi stanami emocjonalnymi a sposobem oddychania.

Tyle ile punktów widzenia tyle rodzajów klasyfikacji oddechu. Ja chciałabym tu wspomnieć o trzech rodzajach, które wydają mi się istotne z punktu widzenia praktyki jogi. Pierwszy z nich to oddech brzuszny. Oddech ten uważam za najbardziej naturalny. Tak oddychają niemowlęta i małe dzieci. W tym rodzaju oddechu przepona obniża się zmniejszając przestrzeń jamy brzusznej. Ten rodzaj oddechu jest często preferowany przez środowisko medyczne, które wiąże puszczenie luźno brzucha z możliwością opuszczenia niżej przepony, a tym samym zwiększeniem pojemności klatki piersiowej. Rozluźnienie mięśni brzucha skutkuje odpływem krwi ze splotu słonecznego, wzrostem pojemności oddechu, poprawieniem trawienia, uspokojeniem i rozluźnieniem ciała. Drugi rodzaj oddechu to oddech przeponowo-piersiowy. Tu mamy do czynienia z kontrolą pasa brzusznego tzn. przy wdechu ściana brzucha pozostaje nieruchoma. Nie chodzi tu o wysiłkowe skurczenie, wciągnięcie brzucha, które w rezultacie może zablokować oddychanie przeponowe ale o wyraźnie wolicyjny, czynny udział ściany brzusznej w procesie oddychania. Ten rodzaj oddechu pogłębia różnicę ciśnienia w tułowiu pomiędzy brzuchem a klatką piersiowa. Oddychanie z kontrolowanym pasem brzusznym znacznie przyśpiesza krążenie krwi żylnej w brzuchu oraz masaż organów wewnętrznych [3] dzięki czemu, pobudza i aktywizuje całe nasze ciało. Ma też działanie stabilizujące i integrujące. Połączeniem oddechu brzusznego i przeponowo-piersiowego jest oddech pełny (całkowity, jogiczny). Najpierw wdychamy powietrze do klatki piersiowej a dopiero potem do brzucha, wydychamy powietrze z brzucha a następnie z klatki piersiowej. Ten rodzaj oddechu łączy w sobie zalety dwóch powyższych, a także pozwala wydłużyć i rozciągnąć kręgosłup. Fala oddechu jest tu zależna od naszej świadomości i woli więc oddychanie jogiczne wymaga skupienia. Oddech powinien być głęboki i wydłużony, a sam proces oddychania płynny. Skupienie się na oddechu w czasie praktyki przynosi poczucie integracji oraz harmonii ciała i umysłu. Świadoma kontrola oddechu moim zdaniem pozwala także uświadomić sobie nasze ciało pełniej i skuteczniej niż niejeden zestaw asan. Jako, że joga jest procesem uwalniania od ograniczeń, przyzwyczajeń i schematów pozwólmy sobie na poszukiwania naszego własnego oddechu nie tylko w jodze, a już sama droga stanie się celem ;)


[1] Joga ? ilustrowany przewodnik anatomiczny,  L. Kaminoff ; Białystok 2010; str. 23;

 

[2] Ibidem, str.21;

[3] Pranajama- dynamika oddechu,  A. Lysebeth; Białystok 2002; str.130;

Posted in Zdrowie | Tagged , , , , , , , , , | Leave a comment